A Psikoloji Sözlüğü
Amotivasyonel Sendrom
Dürtü ve inisiyatif kaybı ile karakterize bir davranış kalıbı. genellikle şizofrenide görülür. dünyanın çeşitli kültürlerindeki kronik esrar kullanıcılarının yaşam tarzlarına ilişkin anekdot niteliğindeki gözlemlere dayanarak bu örüntünün esrar kullanımıyla da ilişkili olduğuna inanılmaktadır. ancak bu ilişki için çok az ampirik destek vardır. bkz. anhedoni.