A Psikoloji Sözlüğü
Anomia
1. nesneleri isimlendirme yeteneğinin kaybı veya bozulması. afazili tüm bireyler anomi sergiler ve adlandırma güçlüğünün derecesi afazi şiddetinin iyi bir genel ölçüsüdür. 2. kusurlu bir ahlaki anlayış için kullanılan eski bir terim. [abd’li doktor benjamin rush (1745-1813) tarafından tanımlanmıştır] -anomic