A Psikoloji Sözlüğü
Ayırt Edicilik Etkisi
İnsanların tuhaf veya olağandışı bilgiler için üstün hafızaya sahip olma eğiliminde olduğu bulgusu. en çok atıfta bulunulan örnek, ilk olarak 1933 yılında alman psikolog hedwig von restorff (1906-1962) tarafından ortaya atılan von restorff etkisidir. izolasyon etkisi veya restorff fenomeni olarak da adlandırılan bu durum, özellikle izole edilmiş öğeler için üstün hafızayı ifade eder. örneğin, bir listedeki kelimelerin çoğu mavi mürekkeple basılmışsa, kırmızı renkle basılmış bir kelime mavi kelimelerden daha iyi hatırlanacaktır; izole edilmiş öğe yalnızca yakın bağlamı açısından tuhaftır, yani bir kategorinin tek üyesidir (çünkü listedeki diğer öğelerden farklı bir renkte basılmıştır). buna karşın, diğer ayırt edicilik etkileri, bir öğe genel bilgi açısından farklı olduğunda ortaya çıkar. bunlar arasında tuhaflık etkisi (alışılagelmiş görüntülere veya cümlelere kıyasla sıra dışı görüntüler veya cümleler için üstün bellek) ve ortografik ayırt edicilik etkisi (kitaplık gibi daha tipik harf kombinasyonlarına sahip kelimelere kıyasla mahkeme celbinde olduğu gibi sıra dışı harf kombinasyonlarına sahip kelimeler için üstün bellek) yer alır.