Ayrımcılık

1. birbirinden niceliksel veya niteliksel olarak farklı olan uyarıcılar veya nesneler arasında ayrım yapma yeteneği. 2. farklı uyarıcıların varlığında farklı şekillerde tepki verme yeteneği. şartlandırmada, bu genellikle deneylerde diferansiyel pekiştirme veya diferansiyel şartlandırma teknikleri ile belirlenir. bakınız ayrımcılık öğrenimi; ayrımcılık eğitimi. 3. farklı etnik, dini, ulusal veya diğer grupların üyelerine farklı muamele. ayrımcılık genellikle önyargının davranışsal tezahürüdür ve bu nedenle reddedilen grupların üyelerine yönelik olumsuz, düşmanca ve yaralayıcı muameleyi içerir. buna karşılık, tersine ayrımcılık, tipik olarak kayırılan grup yerine ezilen gruba yönelik olumlu muameledir. ayrıca bkz. ırk ayrımcılığı; cinsiyet ayrımcılığı; sosyal ayrımcılık. -ayrımcılık vb.