B Psikoloji Sözlüğü
Benzodiazepin
Merkezi sinir sistemi aktivitesini baskılayan (sinir sistemi depresanları) ve aynı zamanda sedasyon ve iskelet kaslarının gevşemesine neden olan bir ilaç ailesinden herhangi biri. benzodiazepinler prototip klordiazepoksidi; alprazolam, klonazepam ve diazepam gibi diğer anksiyolitikleri ve estazolam, flurazepam, kuazepam, temazepam ve triazolam gibi hipnotikleri içerir. genel olarak yaygın anksiyete, panik bozukluk ve uykusuzluk tedavisinde kullanılırlar ve alkolden akut yoksunluk ve nöbet bozukluklarının yönetiminde faydalıdırlar. klinik olarak 1960’larda kullanılmaya başlanan bu ilaçlar, büyük ölçüde aşırı dozda önemli ölçüde daha düşük toksisiteye sahip olmaları nedeniyle hızla barbitüratların yerini almıştır. grubun üyeleri kötüye kullanım potansiyelinde önemli farklılıklar gösterir ve uzun süreli kullanım toleransa ve psikolojik ve fiziksel bağımlılığa yol açabilir.