C Psikoloji Sözlüğü
Charcot-Marie-Tooth Hastalığı
Kollarda (dirseklerden aşağı) ve bacaklarda (dizlerden aşağı) kas kaybı (atrofi) ve güçsüzlük ile karakterize yavaş ilerleyen bir nöromüsküler bozukluk; bu bölgelerdeki his ve hareket kaybolabilir. periferik motor ve duyu sinirlerinin dejenerasyonundan kaynaklanan hastalık tipik olarak yaşam beklentisini etkilemez. genellikle otozomal dominant (bkz. dominant alel), bazen daha şiddetli semptomlarla sonuçlanan resesif formları vardır. peroneal musküler atrofi olarak da adlandırılır. [jean-martin charcot ve pierre marie (1853-1940), fransız nörologlar; howard tooth (1856-1925), ingiliz doktor]