Ç Psikoloji Sözlüğü
Çocukluk
1. bebekliğin sonu (yaklaşık 2 yaş) ile ergenliğin başlangıcı (10-12 yaş) arasındaki dönem. bu dönem bazen (a) 2 yaşından okul öncesi 5 veya 6 yaşına kadar olan erken çocukluk; (b) 6 ila 8-10 yaş arası orta çocukluk; ve (c) ergenliğin başlamasından önceki 2 yıllık dönem olarak tanımlanan geç çocukluk veya ön ergenlik olarak ikiye ayrılır. 2. 3 veya 4 yaş ile yaklaşık 7 yaş arasındaki dönem. bu bağlamda çocukluk, sütten kesildikten sonraki ve çocukların kendi başlarının çaresine bakabilmesinden önceki dönemi temsil eder. bu daha teknik anlamda çocukluk dönemi insanlara özgüdür; diğer memeliler bebeklikten doğrudan gençliğe geçerler. bkz. gençlik dönemi. [abd’li antropolog barry bogin (1950- ) tarafından tanımlanmıştır]