Derin Yapı

1. anatomide, kalp, karaciğer veya böbrek gibi vücudun yüzey katmanlarının altında bulunan herhangi bir organ veya doku. 2. dönüşümsel üretici dilbilgisinde, bileşenleri arasındaki mantıksal ve dilbilgisel ilişkilerin açık hale getirildiği bir cümlenin soyut temel biçimi. derin yapı, sözcük sıralamasındaki değişiklikler veya öğelerin eklenmesi veya silinmesi gibi dönüşümler yoluyla bir cümlenin yüzey yapısını oluşturur. temel yapı olarak da adlandırılır.