D Psikoloji Sözlüğü
Dini İnanç
Davranış standartlarını belirleyen, dualara yanıt veren ve (tipik olarak) iyinin kötüye karşı nihai zaferini sağlayan bir tanrıya veya başka bir manevi güce olan inanç ve güven. dini inanç bazı yönleriyle yoğun bir şekilde özel olabilir, ancak genellikle inanan kişinin belirli bir dini kuruma ve organize bir törenler ve doktrinler sistemine bağlılığını içerir. tek tanrılı geleneklerdeki çoğu ilahiyatçı, inancın belirli öğretilerin yalnızca entelektüel olarak kabul edilmesinden ziyade tüm kişiliğin tanrı’ya yönelmesini içerdiği konusunda ısrarcıdır. bkz. mistisizm; din; maneviyat. ayrıca bkz. din psikolojisi.