İçeriğe atla

D Psikoloji Sözlüğü

Dna

Deoksiribonükleik asit: canlı organizmalarda bulunan iki tür nükleik asitten biri; kromozomlarda ve çok daha az ölçüde mitokondride genetik bilginin ana taşıyıcısıdır. dna moleküllerinin belirli bölümleri organizmanın genlerini oluşturur. yapısal olarak dna, iç içe geçmiş, sarmal olarak sarılmış iki nükleotid iplikçiğinden (çift sarmal) oluşur. nükleotidlerin her biri dört bazdan birini içerir: adenin, guanin, sitozin veya timin. her bir baz, diğer kardeş iplikçikteki komşu baz ile hidrojen bağları oluşturarak, sarmal bir merdivendeki “basamaklar” gibi düzenlenmiş ardışık baz çiftleri meydana getirir. adenin (a) her zaman timin (t) ile, guanin (g) ise sitozin (c) ile eşleşir. dna, her bir iplikçiğin tamamlayıcı bir eş iplikçiğin montajı için şablon görevi göreceği ve baz eşleşmesi açısından orijinal sarmala tam olarak benzeyen iki molekülle sonuçlanacak şekilde kendi kendini kopyalayabilir. genlerin dna’sındaki baz dizisi, genetik koda göre bilgi içerir. her gen, belirli bir proteinin veya ribozomun üretimini belirtir. dna’nın çoğalırken baz dizilimini koruma yeteneği nedeniyle, taşıdığı genetik talimatlar da hem tek bir organizma içindeki hücre bölünmesi sırasında hem de üremeyi takiben o organizmanın yavruları için korunur. rna ile karşılaştırın. ayrıca bkz. rekombinant dna.

İlgili kavramlar