Durum

1. n. bir sonucun bağlı olduğu mantıksal bir öncül veya bir olayın ya da durumun bağlı olduğu ampirik bir öncül. gerekli bir koşul, onsuz fikrin mantıksal olarak takip edemeyeceği veya olayın gerçekleşemeyeceği bir koşuldur. yeterli koşul, belirli bir sonucu doğrudan gerektiren veya diğer koşullardan bağımsız olarak belirli bir olayı üretme gücüne sahip olan koşuldur. 2. n. istatistik ve deneysel araştırmalarda, değerleri bir araştırmacı tarafından manipüle edilen bir değişken kategorisi veya seviyesi. çalışma katılımcıları daha sonra farklı koşullardan bir veya daha fazlasını almak veya bunlara maruz kalmak üzere atanır. 3. vb. klasik koşullanma, edimsel koşullanma veya diğer davranışçı paradigmalar yoluyla bir organizmaya bir tepki veya davranış telkin etmek (bkz. davranışçılık). bu terim, öğrenmenin büyük ölçüde otomatik olduğunu, bilinçli zihinsel faaliyetten çok reflekslere benzer süreçlere dayandığını ima eder. -koşullu