Ebeveyn-Çocuk Psikoterapisi

Davranışları ve duyguları ebeveynleri veya birincil bakıcıları ile olumsuz ilişkilerden olumsuz etkilenen bebekler, küçük çocuklar ve okul öncesi çocuklar için psikodinamik olarak bilgilendirilmiş, bağlanma temelli bir müdahaledir. bu küçük çocuklarda sık görülen zorluklar arasında muhalif davranış veya saldırganlık, sık öfke nöbetleri, yeme sorunları ve uyku bozuklukları yer alır. bu yaklaşımda terapist, ebeveynlerin kendi yinelenen algılarının, atıflarının, etkilerinin ve davranışsal tepkilerinin çocuğu nasıl etkilediğini ve mevcut ilişki zorluklarına nasıl katkıda bulunduğunu fark etmelerine ve anlamalarına yardımcı olmak için rehberlik sunar. bu anlayışa ulaşıldığında, ebeveynler teorik olarak küçük çocuğun neler yaşadığını daha iyi kavrayabilir, ihtiyaçlarına daha duyarlı bir şekilde yanıt verebilir ve çocukla sosyo-duygusal işlevselliğini geliştirecek daha sağlıklı, daha sevgi dolu bir ilişki kurabilir. ebeveyn-çocuk psikoterapisi, 1970’lerde abd’li klinik sosyal hizmet uzmanı selma h. fraiberg (1918-1981) tarafından geliştirilen ebeveyn-bebek psikoterapisinin bir uzantısıdır. [paraguay doğumlu abd’li gelişim psikoloğu alicia f. lieberman (1947- ) tarafından yaratılmıştır]