Eleştirisizlik

Carl rogers’ın yönlendirici olmayan yaklaşımında (bkz. danışan merkezli terapi) ve diğer psikoterapi türlerinde gerekli görülen, terapistin yargılayıcı olmayan tutumu. eleştirinin, danışanların kendilerini engelleyen düşünce ve davranış kalıplarını tanıma ve gözden geçirme çabalarını engellediği düşünülmektedir.