E Psikoloji Sözlüğü
Entelechy
Felsefe ve metafizikte, bilkuvveliğe karşıt olarak bilfiillik ya da gerçekleşme. aristoteles bu kelimeyi, doğasının bilfiilliğine ulaştığı için maddi varlığın içindeki form olarak görülen ruha (psyche) atıfta bulunmak için kullanmıştır (bkz. bilfiil). daha sonraki filozoflar da bu terimi benzer bir şekilde kullanmışlardır. gottfried wilhelm leibniz monadlardan entelechy olmak ya da entelechy’ye sahip olmak olarak bahsetmiş ve bunu da verili doğalarını mükemmelleştirme gücü olarak tanımlamıştır (bkz. nisus). bazı vitalist felsefe ve teorilerde entelechy, bir organizmanın içindeki yaşama, gelişmeye ve kendini gerçekleştirmeye olanak tanıyan hayati güce atıfta bulunur (bkz. élan vital; vitalism).