E Psikoloji Sözlüğü
Epilepsi
Beyin hücrelerinin elektriksel deşarjlarındaki bozukluklarla ilişkili ve bilinç bulanıklığı veya kaybı olsun ya da olmasın tekrarlayan nöbetlerle karakterize bir grup kronik beyin bozukluğu. semptomatik epilepsi, beyin iltihabı, beyin tümörü, vasküler bozukluklar, yapısal anormallik, beyin hasarı veya dejeneratif hastalık gibi bilinen durumlardan kaynaklanır; idiyopatik epilepsinin kaynağı bilinmemektedir veya spesifik olmayan beyin kusurlarından kaynaklanmaktadır. nöbet türleri anormal elektriksel deşarjın doğasına ve beynin etkilenen bölgesine bağlı olarak değişir (bkz. absans nöbeti; jeneralize nöbet; parsiyel nöbet; tonik-klonik nöbet). epilepsi eskiden düşme hastalığı olarak bilinirdi. nöbet bozukluğu olarak da adlandırılır. ayrıca bkz. status epileptikus; temporal lob epilepsisi.