Eşitlik Teorisi

Bireylerin kendilerini ve bir dizi başka insanı kapsayan faaliyetlerden adil bir getiri olarak neyi göreceklerine ilişkin bir adalet teorisi. teori, insanların faaliyetin sonucunun -yani faaliyetten elde ettikleri faydaların (örneğin ücret, yan haklar, içsel tatminler, tanınma)- girdilerine (örneğin çaba, kıdem, beceriler, sosyal statü) oranını, benzer bir faaliyette bulunanların sonuç-girdi oranlarıyla karşılaştırdıklarını öne sürer. sonuçlar ancak insanlar girdileriyle orantılı faydalar elde ettiklerinde adil olur. bkz. dış adaletsizlik; iç adaletsizlik; fazla ödeme adaletsizliği; eksik ödeme adaletsizliği.