Etki Yasası

Genel olarak, davranışın sonuçlarının o davranışın gelecekte ortaya çıkma olasılığını değiştirmek için hareket ettiği ilkesi. ilk olarak edward l. thorndike tarafından ortaya atıldığı şekliyle etki yasası, bir r tepkisinin tatmin edici bir durum (veya olumlu bir pekiştirici) üretmesi halinde, r ile r’nin yapıldığı sırada mevcut olan s uyaranı arasında bir ilişki kurulduğunu belirtmektedir. bu s-r ilişkisinin bir sonucu olarak, organizma s ile her karşılaştığında r ortaya çıkar. etki yasasının bu kısmı, s-r öğrenme teorilerinin temelini oluşturmuştur. başlangıçta thorndike, tiksindirici veya rahatsız edici bir sonucun sunulmasının s-r ilişkilerini zayıflatmaya yaradığını ve bunun sonucunda da tepkinin bastırıldığını öne sürmüştür. daha sonra yasayı yalnızca pekiştirmenin tepkiyi güçlendirici etkisini içerecek şekilde revize etmiştir; yasanın orijinal versiyonu güçlü etki yasası olarak adlandırılmış ve revize edilmiş versiyonu zayıf etki yasası olarak bilinmiştir.