E Psikoloji Sözlüğü
Etkileşimcilik
1. zihin ve bedenin farklı, uyumsuz maddeler olduğu, ancak yine de etkileşime girdiği ve böylece her birinin diğeri üzerinde nedensel bir etkiye sahip olduğu görüşü. bu görüş özellikle rené descartes ile ilişkilendirilmektedir. bkz. kartezyen düalizm; zihin-beden sorunu.2. özellikle kişilik psikolojisinde, davranışın kişilik özellikleri veya durumsal etkiler açısından değil, belirli bir ortamda belirli bir kişi tipinin davranışını tipikleştiren etkileşimlere atıfta bulunularak açıklandığı bir dizi yaklaşım. -etkileşimci