Eudemonia

Ahlaki olanın bir ölçütü ve insan eylemleri için bir motivasyon olarak kabul edilen mutluluk. psikolojide bulunanlar gibi modern eudemonia versiyonları, çoğunlukla bireyci ve haz arayan yönlerini vurgulamıştır; daha eski teoriler, özellikle de aristoteles’in teorileri, gerçek mutluluğun kaynağı olarak kişinin doğa tarafından daha yüksek bir iyiye veya “gelişen bir hayata” doğru çekildiği fikrine daha fazla vurgu yapmıştır.