İçeriğe atla

F Psikoloji Sözlüğü

Fenotiyazin

Çoğunlukla antipsikotik ilaç olarak kullanılan ve ilk olarak 1950’lerde bu şekilde geliştirilen, kimyasal olarak ilişkili bir grup bileşikten herhangi biri. alifatik, piperazin ve piperidin olmak üzere üç alt gruba ayrılan bu geleneksel antipsikotik sınıfındaki ilaçlar ilk etkili antipsikotik ilaçlardır ve bir zamanlar şizofreni tedavisinde en yaygın kullanılan ajanlardı. ayrıca akut mani, psikotik ajitasyon, bulantı ve kusmanın yanı sıra anestezi öncesi sedasyon tedavisinde de kullanılırlar. genellikle terapötik etkilerinin dopamin d2 reseptörlerinin blokajı ile oluştuğu varsayılır (bkz. dopamin reseptör antagonisti); ayrıca asetilkolin, histamin ve norepinefrin reseptörlerini de bloke ederler. ekstrapiramidal semptomlar, tardif diskinezi, sedasyon ve antikolinerjik etkiler dahil olmak üzere çeşitli yan etkiler kullanımlarıyla ilişkilidir.

İlgili kavramlar