Fonolojik Bozukluk

Dsm-ıv-tr’de, çocuğun yaşına uygun konuşma seslerini geliştirememe ve tutarlı bir şekilde kullanamama ile karakterize bir iletişim bozukluğu. en yaygın olarak [l], [r], [s], [z], [ch], [sh] veya [th] gibi sonradan edinilen konuşma seslerinin yanlış söylenmesini içerir (bkz. lalling; lisp), ancak seslerin yer değiştirmesini (örneğin, [k] yerine [t]) veya seslerin çıkarılmasını (örneğin, son ünsüzler) da içerebilir. bu sorunlar işitme kaybı, konuşma üretim mekanizmasındaki yapısal eksiklikler (örn. yarık damak) veya nörolojik bir bozukluğa bağlı değildir veya normalde bunlarla ilişkili olanlardan daha fazladır. dsm-5’te fonolojik bozukluk, konuşma sesi bozukluğu olarak adlandırılmıştır. eskiden gelişimsel artikülasyon bozukluğu olarak adlandırılırdı.