Gerçeklik İlkesi

Klasik psikanalitik teoride, dış dünyanın taleplerini temsil eden ve bireyin içgüdüsel hazlardan vazgeçmesini veya bunları değiştirmesini ya da daha uygun bir zamana ertelemesini gerektiren düzenleyici mekanizma. bebeğin ve çocuğun yaşamına hakim olduğu ve id’i ya da içgüdüsel dürtüleri yönettiği varsayılan haz ilkesinin aksine, gerçeklik ilkesinin dürtüleri kontrol eden ve insanların yaşam durumlarıyla rasyonel ve etkili bir şekilde başa çıkmasını sağlayan egoyu yönettiği varsayılır.