H Psikoloji Sözlüğü
Histeri
Günümüzde büyük ölçüde konversiyon bozukluğu olarak sınıflandırılan ancak semptomları diğer resmi tanılara da (örn. histriyonik kişilik bozukluğu) dağılmış olan durumun tarihsel adı. teknik olarak modası geçmiş olsa da, genellikle felç, körlük, duyu kaybı ve halüsinasyonlar gibi semptomlarla karakterize edilen ve genellikle telkin edilebilirlik, duygusal patlamalar ve histriyonik davranışların eşlik ettiği herhangi bir psikojenik bozukluk için kullanılan bir terim olarak kullanılır. sigmund freud histerik semptomları suçlu cinsel dürtülere karşı savunma olarak yorumlamıştır (örneğin felçli bir el mastürbasyon yapamaz), ancak artık başka çatışmalar da kabul edilmektedir. freud histeri kavramına dissosiyatif durumları da dahil etmiştir, ancak bunlar artık ayrı bozukluklar olarak kabul edilmektedir. bu isim, bu tür rahatsızlıkların kadınlara özgü olduğu ve rahim rahatsızlıklarından kaynaklandığı yönündeki erken ve hatalı inanca dayanan yunanca husteros, “uterus” kelimesinden türemiştir. -hysterical