I-Thou

Bir öznenin (“ı”) bir başkasına veya bir şeye başka bir benzersiz özne (“thou”) olarak davrandığı bir ilişkiyi ifade eder. bu terimi ortaya atan alman yahudi filozof martin buber (1878-1965), diğerini nesneleştiren ben-ben ilişkisinin aksine, ben-sen ilişkisinin özneler arasında dönüştürücü olabilecek tam bir empatiye olanak tanıdığını savunmuştur. buber ayrıca bir kişinin tanrı ile olan ilişkisinin nihai ben-sen ilişkisi olduğunu, çünkü tanrı’nın özünde sen olduğunu savunmuştur. özellikle varoluşçu-hümanistik terapi biçimlerinde, ben-sen anları değerlidir ve danışan ile terapist arasında önemli bir temas ve anlayışa işaret eder.