İd

1. n. psikanalitik teoride, ruha temel enerjisini veya libidosunu sağlayan içgüdüsel, biyolojik dürtüleri içeren kişilik bileşeni. sigmund freud id’i, bilinçdışının en derin seviyesinde bulunan kişiliğin en ilkel bileşeni olarak düşünmüştür; içsel bir organizasyonu yoktur ve haz ilkesine itaat ederek çalışır. bu nedenle, ego gelişmeye ve gerçekliğe uygun olarak işlemeye başlayana kadar bebeğin hayatına açlık ve seks gibi içgüdülerin anında tatmin edilmesi arzusu hakimdir. ayrıca bkz. birincil süreç; yapısal model. 2. deri içi için kısaltma.