İ Psikoloji Sözlüğü
İdea
1. bilişsel psikolojide, nihai olarak deneyimden türetilen ancak algıya veya duyusal süreçlere doğrudan atıfta bulunmadan ortaya çıkabilen zihinsel bir imge veya biliş. 2. rené descartes ve ingiliz ampirist filozofların yazılarında (bkz. ampirizm), zihnin dışında bir şeye karşılık gelebilen ancak kendisi düşüncenin veya algının dolaysız nesnesi olan zihinsel bir olay. descartes, türetilmiş fikirler ile doğuştan gelen fikirler arasında ünlü ve çok tartışılan bir ayrım yapmıştır. ayrıca bkz. fikirlerin ilişkilendirilmesi. 3. yunan filozof platon’un düşüncesinde, bir şeyin gerçek gerçekliği olarak kabul edilen soyut ya da entelektüel biçimi. bkz. platonik idealizm; formlar teorisi.