İ Psikoloji Sözlüğü
İşbirliği
İng. cooperation
İki ya da daha fazla kişinin ortak bir amaca ulaşmak için çabalarını birleştirmesi. Sosyal psikolojide, bireylerin hedeflerinin birbirine bağlı olduğu durumlarda ortaya çıkan ve rekabetin karşıtı olarak tanımlanan etkileşim biçimidir; oyun kuramına dayanan çalışmalar, karşılıklılık ilkesine dayanan davranışların işbirliğini sürdürmede etkili olduğunu göstermiştir. Gelişim psikolojisinde çocuğun başkalarıyla ortak bir etkinliği birlikte yürütebilme becerisini anlatır.