K Psikoloji Sözlüğü
Kapatma
1. bir şeyi tamamlama veya çözme eylemi, başarısı veya duygusu. örneğin psikoterapide, bir danışan belirli bir psikolojik sorun ya da ilişki problemi için bir çözüme ulaştığını kabul ederek kapanışa ulaşır. 2. gestalt organizasyon ilkelerinden biri. insanların tamamlanmamış formları (örneğin görüntüler, sesler) tamamlanmış olarak algılama eğiliminde olduklarını, eksik birimleri sentezleyerek görüntüyü veya sesi bir bütün olarak algıladıklarını, yani tamamlanmamış formlardaki boşluğu kapatarak tam formlar oluşturduklarını ifade eder. kapanış yasası olarak da adlandırılır; kapanış ilkesi. ayrıca bkz. işitsel kapanma; yapılandırmanın iyiliği; prägnanz; görsel kapanma. 3. daha genel olarak, kapatma eylemi veya kapatılmış olma durumu.