Kardinal Erdemler

Ortaçağ felsefesinde, diğer tüm erdemlerin dayandığı düşünülen dört erdem, yani sağduyu, cesaret, ölçülülük ve adalet. kardinal ya da “doğal” erdemler, ilahi inayetin yardımı olmaksızın tüm insanlar için mevcut olarak görülüyordu; bu nedenle genellikle “teolojik” erdemler olan inanç, umut ve hayırseverlik ile karşılaştırılırlardı.