Kartezyen Benlik

René descartes’ın sisteminde, bilen özne ya da ego. kartezyen benlik tek bir temel kesinliğe sahiptir, çünkü diğer her şey şüpheye tabi olsa bile, kişi düşünmekte olduğundan ciddi bir şekilde şüphe edemez, çünkü şüphe etmek düşünmektir. böylece descartes cogito ergo sum (“düşünüyorum, öyleyse varım”) sonucuna varır. bu konumdan hareketle descartes, benlik tarafından cogito ile aynı açıklık ve seçiklikte sezilen tüm fikirlerin eşit derecede doğru olması gerektiğini savunur; bu da tanrı’nın ve dış dünyanın varlığı gibi diğer şüphe götürmez hakikatlerin sezilmesini sağlar. bununla birlikte, benlik için en açık fikirler zihnin içerikleri olduğundan, kartezyen benlik kavramı zihnin iç yaşamı (öznellik) ile nesnelerin dış dünyası (nesnellik) arasında radikal bir düalizme yol açmıştır. ayrıca bilginin zorunlu olarak öznel olduğu fikrine yol açmış ve diğer insanlar da dahil olmak üzere dış dünyanın bir fikir dışında nasıl bilinebileceği sorusunu gündeme getirmiştir. bkz. kartezyen düalizm; benmerkezci çıkmaz; solipsizm.