K Psikoloji Sözlüğü
Kekemelik
Konuşmanın normal akıcılığında ve zaman sıralamasında bir bozukluk. konuşmayı bozan tereddütler ve duraklamalarla birlikte seslerin, hecelerin veya kelimelerin sık sık tekrarlanması veya uzatılması ile karakterizedir. bu bozukluk, özellikle stresli durumlarda (örn. topluluk önünde konuşma) kişinin başkalarıyla iletişim kurma becerisini engeller ve kişinin akıcılık bozukluğunun farkında olması ve bu durumdan endişe duymasıyla daha da kötüleşebilir. konuşma çabasına hızlı göz kırpma, dudak titretme veya yumruk sıkma gibi davranışlar da eşlik edebilir. buna karşın, başka bir kişiyle birlikte konuşmak, sözlü olarak okumak veya şarkı söylemek kekemeliği geçici olarak azaltabilir. bu bozukluk tüm çocukların yaklaşık %1’ini etkiler ve başlangıcı 2 ila 7 yaş arasında görülür. hafif vakalar genellikle 16 yaşına kadar kendiliğinden düzelir, ancak daha ciddi vakalar yetişkinliğe kadar devam edebilir. resmi tanı terminolojisinde kekemelik, dsm-ıv-tr’de kullanılan terimdir; dsm-5’te çocuklukta başlayan akıcılık bozukluğu olarak tanımlanmıştır. kekemelik olarak da adlandırılır. ayrıca bkz. birincil kekemelik; ikincil kekemelik. kekemelikle karşılaştırın. -kekelemek vb., n.