Kendini Koruma İçgüdüsü

İnsanların ve insan olmayan hayvanların yaralanmalardan kaçınmak ve hayatta kalma şansını en üst düzeye çıkarmak için (örneğin, tehlikeli durumlardan veya yırtıcılardan kaçarak) davranmaya yönelik temel eğilimi. klasik psikanalitik teorinin ilk formülasyonlarında sigmund freud, kendini korumanın insan davranışını motive eden iki içgüdüden biri olduğunu, diğerinin ise cinsel içgüdü olduğunu öne sürmüştür. daha sonraki formülasyonlarında, her iki içgüdüyü eros veya yaşam içgüdüsü kavramında birleştirmiş ve ölüm içgüdüsü olan thanatos ile karşı karşıya getirmiştir. kendini koruma içgüdüsü; hayatta kalma içgüdüsü olarak da adlandırılır.