Kimlik Statüsü Modeli

Erik erikson’un sekiz aşamalı psikososyal gelişiminin beşinci aşaması olan kimliğe karşı kimlik karmaşasının genişletilmiş halidir. model, özellikle ergenlik döneminde bir bireyin üstlenebileceği, her biri belirli bir kimliğin farklı bir keşif ve bağlılık düzeyiyle karakterize edilen dört olası kimlik statüsü ortaya koymaktadır. ideal olarak, gelişim hem kimlik keşfi hem de bağlılığın kanıtlarıyla karakterize edilen kimlik başarısı statüsüne doğru ilerler; bu statü istikrarlı benlik saygısı ve sağlıklı psikolojik işleyişle ilişkilidir. diğer üç kimlik statüsü ise (erikson’un moratoryum döneminde olduğu gibi) kimlik keşfi kanıtı ancak bağlılık eksikliği ile karakterize edilen moratoryum statüsü; yetişkinlerin bir birey için belirlediği bir kimliğe bağlılık ancak bu bağlılık sağlanmadan önce farklı seçeneklerin keşfedilmemesi ile tasvir edilen haciz statüsü; ve hem kimlik keşfi hem de bağlılık eksikliği ile karakterize edilen yayılma statüsüdür (erikson’un kimlik yayılımı ile karşılaştırın). [ilk olarak 1966 yılında kanadalı psikolog james e. marcia tarafından önerilmiştir]