Kısıtlı Çevresel Uyarım Tekniği

Bir organizmanın veya bireyin maruz kaldığı ortam bilgisi (yani dış uyaranlar) seviyesinin azaltılması, hem duyusal uyarımın azaltılmasının etkilerini incelemek için deneysel bir teknik olarak hem de stres yönetimi, strese bağlı ağrı tedavisi ve diğer çeşitli amaçlar için klinik bir terapi olarak kullanılır. dinlenme, bireyin gelen tüm uyaranların azaltıldığı bir yüzdürme tankına daldırıldığı yüzdürme-dinlenme dahil olmak üzere farklı yaklaşımlar kullanır; kısa süreli daldırmanın etkileri bir rahatlama durumunu içerir. kısıtlı çevresel uyarım tekniği terimi 1970’lerin sonunda kanadalı psikolog peter suedfeld (1935- ) ve abd’li psikolog roderick a. borrie tarafından duyusal yoksunluğa bir alternatif olarak ortaya atılmıştır, ancak ikincisi deneysel bağlamlarda daha yaygın olarak kullanılan terim olmaya devam etmektedir. kısıtlı çevresel uyarım terapisi olarak da adlandırılır.