Kli̇ni̇k Görüşme

Başlangıçta çocuklarla kullanılan ancak günümüzde insan faktörleri araştırması, psikolojik değerlendirme ve ruh sağlığı uzmanları tarafından hastalara yönelik tedavi planlaması dahil olmak üzere çeşitli bağlamlarda uygulanan bir tür yönlendirilmiş konuşma. klinik bir görüşmede, araştırmacı belirli standart materyalleri kullanabilir, ancak esasen hastanın önceki sorulara verdiği yanıtlara dayanarak hangi soruları soracağını belirler. bu teknik büyük ölçüde spontane gelişir ve görüşmecinin soruları hastanın anlayışına göre uyarlamasına ve belirsizlikleri açıklığa kavuşturmak ve anlayışı geliştirmek için ek sorular sormasına olanak tanır. ayrıca bkz. tanısal görüşme.