Kolektif Monolog

Çocukların birbirleriyle anlamlı bir şekilde iletişim kurmadan kendi aralarında konuştukları benmerkezci, sosyalleşmemiş bir konuşma biçimi; yani, bir çocuğun ifadeleri diğerlerinin ifadeleriyle ilgisiz görünmektedir. psödokonuşma olarak da adlandırılır. [ilk olarak jean piaget tarafından tanımlanmıştır]

Kavramın açılımı

Kolektif monolog, çocukların bir arada konuşurken birbirlerine gerçekten yanıt vermemesidir. Görünüşte karşılıklı konuşma vardır ama her çocuk kendi konusunu sürdürür.

Piaget’nin gözlemlediği ve benmerkezci konuşma başlığı altında ele aldığı davranış biçimidir.

Hangi yaşta görülür

Tipik olarak iki ile yedi yaş arasında, işlem öncesi dönemde belirgindir. İki çocuk yan yana oturur, biri kedisinden söz ederken diğeri oyuncağını anlatır; konular kesişmez ama konuşma sürer.

Yaşla birlikte azalır ve yerini gerçek diyaloğa bırakır.

Piaget ve Vygotsky ayrımı

Piaget bu konuşmayı, çocuğun henüz başkasının bakış açısını alamamasının göstergesi saydı. Vygotsky ise farklı yorumladı: ona göre bu konuşma sosyal kökenlidir ve içselleşerek düşünceye dönüşür.

Bugünkü yaklaşım Vygotsky’nin görüşüne daha yakın; kendi kendine konuşmanın özdenetim ve problem çözmede işlevsel olduğu gösterildi.

Endişe verici mi

Yaşa uygun olduğunda hayır, gelişimin beklenen parçasıdır. İleri yaşlarda sürmesi ve karşılıklı iletişim kurmakta yaygın güçlük eşlik ediyorsa, bu ayrı bir değerlendirme gerektirir.