K Psikoloji Sözlüğü
Kritik Dönem
1. bir organizmanın, normal gelişimin bir parçası olarak ortaya çıkan ve daha sonraki bir aşamada tekrarlanmayacak olan belirli öğrenme, duygusal veya sosyalleşme deneyimlerine özellikle açık olduğu yaşamın erken bir aşaması. örneğin, yaşamın ilk 3 gününün ördeklerde iz bırakma için kritik bir dönem olduğu düşünülmektedir ve insan bebeklerinde dil edinimi için kritik bir dönem olabilir. ayrıca bkz. hassas dönem. 2. görme alanında, doğumdan sonra haftalar (kedilerde) ile aylar (insanlarda) arasında değişen ve görme sisteminin yapısal ve işlevsel olgunlaşması için tam, binoküler görsel uyarımın gerekli olduğu dönem. ayrıca bkz. monoküler yetiştirme.