Kültürleşme Stratejileri

Kültürler arası psikolojide, baskın olmayan bir grubun üyelerinin (örneğin göçmenler, ırksal veya etnik azınlıklar) kültürleşme yaşayabileceği ve daha büyük, baskın bir grubun kültürüyle temaslarını ve katılımlarını yönetebileceği dört yol öneren bir çerçeve. asimilasyon stratejisi, bireylerin orijinal kültürel kimliklerini korumak istemedikleri ve bunun yerine baskın grupla günlük etkileşim kurmayı tercih ettikleri bir stratejidir. buna karşılık, ayrılma stratejisi bireylerin orijinal kültürlerine bağlı kaldıkları ve baskın grupla etkileşimden kaçındıkları bir stratejidir. üçüncü bir strateji olan entegrasyon stratejisinde ise bireyler orijinal kültürlerini korurken daha geniş bir sosyal ağın ayrılmaz bir parçası olarak yer almaya çalışırlar. dördüncü strateji olan marjinalleşme, bireylerin kendi köken kültürleriyle ya da baskın grubun kültürüyle özdeşleşme ve bu kültürlere katılma konusundaki isteksizliklerini ya da yetersizliklerini tanımlar. bu stratejiler kısmen, baskın grubun baskın olmayan grubu kendi kültürel zorunluluklarına veya kısıtlamalarına (örneğin ayrımcılık yoluyla) uyum sağlamaya ne ölçüde zorladığı veya zorlamadığı ile belirlenir. [kanadalı psikolog john w. berry (1939- ) tarafından önerilmiştir]