Laurence-Moon-Bardet-Biedl Sendromu

İlk olarak 1866 yılında ingiliz göz doktoru john zachariah laurence (1830-1870) ve meslektaşı ingiliz doğumlu abd’li göz doktoru robert c. moon (1844-1914) tarafından ilerleyici görme bozukluğu, obezite, felç ve bilişsel bozukluğu olan dört kardeşte tanımlanan otozomal resesif bir hastalıktır. sırasıyla 1920 ve 1922 yıllarında, fransız doktor george bardet (1885-1970) ve romanya doğumlu avusturyalı doktor artur biedl (1869-1933) bağımsız olarak, ilk kardeşlerde görülen semptomların sadece bazılarını paylaşan hastaları ve bunların göstermediği ek semptomları (örneğin, polidaktili, konuşma bozukluğu, hipogonadizm) tanımladılar. böylece sendrom, laurence-moon sendromu ve bardet- biedl sendromu (bbs) olmak üzere iki ilişkili bozukluğa ayrılmıştır. bununla birlikte, örtüşen fenotipler nedeniyle, tek bir sendrom olduğu düşünülmektedir ve bbs şu anda her iki sendromu da kapsamak için yaygın olarak kullanılan terimdir. laurence-moon-biedl-bardet sendromu olarak da adlandırılır.