L Psikoloji Sözlüğü
Lens
1. görme alanında, göz küresinin ön kısmında (irisin hemen arkasında) bulunan ve optik sistemin ince, ayarlanabilir odağını sağlayan şeffaf, bikonveks yapı. eşmerkezli katmanlar halinde bir araya getirilmiş lens lifleri adı verilen altıgen prizma şeklindeki küçük hücrelerden oluşur. 2. görmeyi odaklamaya yarayan, cam veya plastikten yapılmış, gözün doğal yapısına yapay bir eklenti (örn. gözlük veya kontakt lensler). bkz. akomodasyon.