Mağara Analojisi

Platon’un, insanların eşyanın hakiki doğasının sadece belli belirsiz farkında olduğu iddiasını açıklamak için kullandığı bir metafor. platon insan yaşamını, dışarıdaki dünyanın mağara duvarlarına gölgeler düşürdüğü bir mağaraya hapsolmuş olma durumuna benzetmiştir: bu gölgelerin, zamansız ve ideal olan gerçek dünyaya dair gerçekte deneyimlenen her şey olduğunu iddia etmiştir. bkz. platonik idealizm; formlar teorisi. ayrıca bkz. transandantalizm.