M Psikoloji Sözlüğü
Mani
1. genellikle aşırı iyimserlik, büyüklenmecilik veya muhakeme bozukluğunun eşlik ettiği heyecan, aşırı hareketlilik ve psikomotor ajitasyon durumu. 2. daha spesifik olarak, manik bir dönem veya bazen hipomanik bir dönem. 3. özellikle son ek olarak kullanıldığında belirli bir faaliyet veya fikirle meşgul olma (örn. kleptomani, piromani).