Mendel Kalıtımı

Genetiğin kurucusu olarak kabul edilen avusturyalı keşiş gregor mendel (1822-1884) tarafından 1865 yılı civarında geliştirilen temel ilkelere uyan bir kalıtım türüdür. mendel kalıtımı esasen kromozomlar üzerinde bulunan ve her iki ebeveynden yavrularına aktarılan genler tarafından belirlenir. otozomal dominant, otozomal resesif ve cinsiyete bağlı kalıtımı içerir. mendel iki ilke önermiştir. ayrılma ilkesi ya da mendel’in ilk yasası, hem baskın aleller hem de çekinik aleller bağımsız olarak aktarıldığından ve böylece cinsiyet hücrelerinin oluşumu sırasında bağımsız olarak ayrılabildiğinden, çekinik özelliklerin gelecek nesillerde ne değiştiğini ne de kaybolduğunu belirtir. bağımsız çeşitlilik ilkesi veya mendel’in ikinci yasası, bir ebeveynin genlerinin gelecekteki yavrularda bir arada kalma eğilimi olmadığını belirtir.