O Psikoloji Sözlüğü
Otonom Sözdizimi
Sözdiziminin anlam (semantik) ve işlevden (pragmatik) bağımsız olarak işleyen özerk bir dil bileşeni olduğu teorisi. böyle bir görüş, anlamlı bir içeriği ya da iletişimsel işlevi olmayan bir cümlenin nasıl olup da anadili ingilizce olan kişiler tarafından dilbilgisel olarak kabul edilebildiğini açıklar (bkz. gramatikalite). ayrıca, özne ve fiil arasındaki sayı uyumu gibi sözdizimsel kuralların, cümle öğeleri arasındaki anlamsal ilişkiden bağımsız olarak neden işlediğini de açıklar. örneğin, the boy is slamming the doors ve the doors are being slammed by the boy cümlelerinde, her iki durumda da çocuğun eylemin faili, kapıların da eylemin hastası olmasına bakılmaksızın, fiil her iki durumda da dilbilgisel özne ile uyuşmak için farklı biçimler alır (boy is; doors are). durum gramerine bakınız. [noam chomsky tarafından tanıtıldı]