Ö Psikoloji Sözlüğü
Özcülük
Felsefede, şeylerin (veya bazı şeylerin) özleri olduğu; yani, onlar olmadan oldukları şey olamayacakları belirli zorunlu özelliklere sahip oldukları görüşü. marksizm, postmodernizm, postyapısalcılık ve bazı feminist perspektiflerde özcülük, insanların sosyal sınıf, cinsiyet ve etnik köken gibi faktörleri aşan özsel bir doğaya sahip olduğu yönündeki reddedilen görüştür. ayrıca bkz. evrenselcilik.