Özgeci İntihar

1897’de émile durkheim tarafından önerilen ve kendini öldürmenin başkalarını acı çekmekten kurtararak veya başka bir şekilde onlara fayda sağlayarak daha büyük bir toplumsal faydaya hizmet edeceği inancını içeren dört intihar türünden biri. örnekler arasında sosyal normların gerektirdiği intiharlar (örneğin hindistan’daki sati eylemi) ve insanların arkadaşlarını kurtarmak için hayatlarını feda ettikleri intiharlar (örneğin savaştaki asker arkadaşlarını korumak için bir patlamayı örtbas etmek) yer almaktadır. durkheim egoist intiharı sosyal gruplarla yetersiz bütünleşmenin bir işlevi olarak görürken, özgeci intiharı aşırı sosyal bütünleşmeden kaynaklandığını düşünmüştür. gerçekten de, özgeci intihar genellikle yüksek düzeyde bütünleşmiş grupların üyeleri tarafından gerçekleştirilir: bireyler grubun kurallarına ve değerlerine ölümü bir zorunluluk veya onurlu bir fedakarlık olarak görecek kadar büyük bir sadakat veya özdeşleşme yaşarlar. ayrıca bkz. anomik intihar; kaderci intihar.