İçeriğe atla

Ö Psikoloji Sözlüğü

Özgül Fobi

Eskiden basit fobi olarak adlandırılan, belirli bir nesne, faaliyet veya durumdan (örneğin köpekler, kan, uçmak, yükseklik) belirgin ve kalıcı bir korku ile karakterize bir anksiyete bozukluğu. korku geleneksel olarak aşırı veya mantıksız olarak tanımlanır ve her zaman korkulan nesne veya durumun varlığı veya beklentisi ile tetiklenir, bu durumdan kaçınılır veya belirgin kaygı veya sıkıntı ile katlanılır. dsm-ıv-tr’de spesifik fobiler beş alt tipte sınıflandırılmıştır: (a) hayvan veya böcek korkularını içeren hayvan tipi (örn. kediler, köpekler, kuşlar, fareler, karıncalar, yılanlar); (b) doğal çevredeki varlıklara ilişkin korkuları içeren doğal çevre tipi (örn, yükseklik, fırtına, su, yıldırım); (c) kan veya yaralanma görme ve enjeksiyon veya başka bir invaziv tıbbi prosedür görme korkularını içeren kan-enjeksiyon-yaralanma tipi; (d) toplu taşıma, asansör, köprü, araba kullanma, uçma, kapalı yer korkusu (bkz. klostrofobi) ve benzerlerini içeren durumsal tip; ve (e) diğer alt tiplerden herhangi biri altında sınıflandırılamayan korkuları içeren diğer tip (örn, boğulma, kusma veya bir hastalığa yakalanma korkuları; çocukların palyaço veya yüksek ses korkuları). dsm-5 bu alt tipleri korumakla birlikte, her bir korku tipinin tanı kriterlerini karşılaması için aşırı ya da mantıksız olması gerektiği şeklindeki geleneksel nitelendirmeyi atlayarak, bunun yerine korkunun korkulan nesne ya da durumun yarattığı gerçek tehlikeyle ya da bağlamıyla orantısız bir şekilde ortaya çıkmasını şart koşmaktadır. örneğin, yüksek ses korkusu, bir savaş bölgesi bağlamında yaşandığında anlaşılabilir kabul edilir ve bu nedenle özgül bir fobi olarak nitelendirilmez.

İlgili kavramlar