Paralellik

1. genel olarak, paralel olma, yapısal olarak benzer olma veya karşılık gelen özelliklere sahip olma niteliği veya koşulu. 2. felsefede, zihin ve bedenin ayrı gerçeklikler oluşturmasına rağmen, tepkilerinin bütünsel görünmesi ve iki alemin birbirleri üzerinde nedensel kontrol iddia ediyor gibi görünmesi için paralel olarak işlev gördükleri önermesi. bkz. zihin-beden problemi. ayrıca bkz. occasionalism; önceden kurulmuş uyum. 3. antropolojide bkz. kültürel paralellik.

Terimin kullanımları

Paralellik, yapısal benzerlik ya da eş zamanlı işleyiş anlamına gelir. Psikolojide birden çok bağlamda geçer ve anlamları birbirinden ayrıdır.

Paralel işleme

Bilişsel psikolojide, birden çok bilginin aynı anda işlenmesidir. Karşıtı seri işlemedir; orada işlemler sırayla yapılır.

Görsel algıda paralel işleme belirgindir: bir sahnedeki renk, hareket ve biçim bilgileri eşzamanlı olarak farklı yollarda işlenir. Bu, algının hızını açıklar.

Bağlantıcı modeller bu ilkeye dayanır ve yapay sinir ağlarının temelini oluşturur.

Psikofiziksel paralellik

Zihin-beden ilişkisine dair felsefi bir konumdur. Zihinsel ve bedensel süreçlerin birbirine neden olmadan eşzamanlı ilerlediğini savunur.

Bugün ana akım bir görüş değildir ama zihin felsefesi tartışmalarında tarihsel bir konum olarak yer alır.

Gelişimsel paralellik

Farklı gelişim alanlarının benzer bir sıra izlemesini anlatır. Dil ve bilişsel gelişimde gözlenen aşama benzerlikleri bu başlıkta tartışılır. Bu benzerliğin ortak bir mekanizmadan mı kaynaklandığı, yoksa yalnızca yüzeysel bir örtüşme mi olduğu tartışmalıdır.