İçeriğe atla

P Psikoloji Sözlüğü

Parkinson Hastalığı

Dengeyi kontrol eden ve kas hareketini koordine eden beynin substantia nigra’sının pars compacta bölgesindeki dopamin üreten nöronların ölümünden kaynaklanan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalıktır. semptomlar tipik olarak yaşamın geç dönemlerinde hafif titreme (bkz. istirahat tremoru), uzuvlarda artan sertlik ve istemli hareketlerde yavaşlama ile başlar. daha sonraki belirtiler arasında postüral dengesizlik, denge bozukluğu ve yürüme güçlüğü (bkz. festinating gait) yer alır. demans, hastaların %20 ila %60’ında, genellikle hastalığın çok ilerlemiş olduğu yaşlı hastalarda ortaya çıkar ve sıklıkla depresyon ve anksiyete de görülür. [ilk olarak 1817 yılında ingiliz doktor james parkinson (1755-1824) tarafından tanımlanmıştır]

İlgili kavramlar