Pasif Başa Çıkma

Kişinin bir stres faktörünü yönetme sorumluluğundan kendini kurtardığı ve bunun yerine çözüm üzerindeki kontrolü diğer insanlar ve çevresel faktörler gibi dış kaynaklara bıraktığı bir stres yönetimi stratejisidir. pasif bir şekilde başa çıkan bireyler genellikle kişilerarası ilişkilerden çekilir ve bunun yerine umut etmek, dua etmek veya stresörden kaçınmak gibi faaliyetlerde bulunurlar. bu tür bir başa çıkma stratejisi genellikle uyumsuz olarak kabul edilir ve artan depresyon, daha zayıf psikolojik uyum ve diğer olumsuz sonuçlarla ilişkilendirilir. daha önceki duygu odaklı başa çıkma kavramsallaştırmasına benzer, ancak dış faktörlere odaklanması ve kişisel sorumluluktan kaçması ile ayırt edilir. aktif başa çıkmayı karşılaştırın. [1987 yılında abd’li klinik psikologlar gregory k. brown ve perry m. nicassio (1947- ) tarafından tanımlanmıştır.]